Naceu o 21 de setembro na cidade de Pontevedra en1890 e falece no mesmo lugar tan só 21 anos máis tarde. Perteneceu a una acomodada familia vinculada a artistas e intelectuales, primo de Carlos Sobrino Buhigas (de quen falamos).
Enrique xa mostraba grandes aptitudes no debuxo dende pequeno e foi a súa unión a la Sociedad Arqueológica de Pontevedra o que lle iniciou no debuxo arqueolóxico, faceta fundamental na súa producción artística. Realizou cientos de minuciosos debuxos e apuntes de petroglifos. Esta colaboración foi especialmente intensa durante o ano 1909 ao ser nomeado Delegado da Sección Arqueológica de la Exposición Regional de Santiago.
En outubro de 1909 trasladase a Madrid onde alterna un traballo burocrático na Compañía de Tabacos cos seus estudos artísticos. En decembro de ese ano, durante un dos habituais paseos que aproveita para debuxar nas aforas da cidade, descobre cerca do Puente de los Franceses, un ara romana, a primeira atopada ata entonces na capital. Este acontecemento abriralle as portas dos círculos eruditos madrileños e suporá o seu nomeamento, o 5 de febrero de 1910, coma Correspondiente de la Real Académica de la Historia.
Meses despois comeza a padecer os síntomas dunha irreversible enfermidade que lle leva á tumba o 2 de maio frustrando unha prometedora carrera.
Interésanos a súa obra pola execución tan detallista e minuciosa cnado representa todos os elemento arquitectónicos entres os que cabe destacar un amplo catálogo gráfico de monumentos da provincia de Pontevedra.
Enrique Campo
